Texto de Inaxio López de Arana, el cóndor del Himalaya presenta su viaje pasado por el karakorum

No hay comentarioscomentar este artículo


Fragmento del texto de Inaxio López de Arana:

Arratsaldeko 7ak dira, 2008ko abuztuaren 1a. Juan Carlos Gonzalezekin hitz egin berri dut telefonoz. Haren deiak gorputzaldi txarra utzi dit, kirioak airean. Alberto Zerainen berri ba ote nuen galdetu dit. Nik ezetz. “Zuri deitzekotan geratu zenez…” esanda justifikatu nahi izan du bere deia. Nik banekien Albertok aste honetan igo nahi zuela K2ra, baina ez nekien zehazki zein egunetan. Bezperan abiatu omen zen, bakarrik, hirugarren kanpamentutik gailurrerantz, eta orain inork ez daki haren berri; bizirik ote dagoen, hilda, zauriturik, gailurra lortuta, lortu gabe… Auskalo. Albertoren emazte Patriciari deitzea bururatu zait, baina bera ere albisteen gosez egongo denez, haren larritasuna areagotzea besterik ez nuke lortuko. Hamabost bat egun joan dira Pakistanetik iritsi nintzenetik, eta dagoeneko eguneroko zurrunbiloan murgilduta nago. Albertorenganako kezka gainetik astindu ezinik daukadala, bidaiaren egunerokora jo dut, egun haietako bizipenak gogora ekarri nahirik. Estualdia hobeto eramaten lagunduko ahal dit!

Entrada completa del texto en idazpen.com.

Publicado el 13/04/2010 por Alberto Zerain.

Comentarios

No hay comentarios


Nuevo comentario





Cerrar